Verhalen uit de Praktijk (26/02): 'Een confronterende les over Communicatie, een Gezamenlijke Verantwoordelijkheid...'

EEN CONFRONTERENDE LES OVER COMMUNICATIE, EEN GEZAMENLIJKE VERANTWOORDLIJKHEID...

Op een doordeweekse dag komt Fleur thuis van haar werk. Ze pakt iets te drinken en merkt direct dat de sfeer gespannen is. Zonder precies te weten wat er speelt, begint ze met koken. Tijdens het bereiden van het eten ontstaat er met Susan, haar partner een woordenwisseling over iets ogenschijnlijk onbenulligs. De irritatie loopt snel op. Fleur heeft, voor het snijden van de groente, een mes in haar hand, wat Susan doet schrikken. Fleur denkt even dat ze aangevallen zal worden, terwijl dat absoluut niet de bedoeling is. Het mes wordt direct neergelegd, maar de spanning is dan al voelbaar aanwezig.

De ruzie escaleert. Er worden harde woorden gewisseld en het mondt uit in duwen en trekken. In een moment van totale ontregeling geeft haar partner een klap op het achterhoofd Susan. Iets wat ze nooit eerder heeft gedaan en waar ze onmiddellijk diep spijt van heeft. Er was geen intentie om pijn te doen, maar de gevolgen bleken ernstig. Susan valt, komt met haar gezicht op een bord terecht en raakt gewond. Er is bloed en er veel scherven. Wanneer Fleur, geschrokken door de situatie Susan wil helpen, wordt die hulp afgewezen.

Overweldigd door paniek en schaamte besluit Fleur het huis te verlaten om de situatie te laten bekoelen. Voordat Fleur echter kan vertrekken, arriveert de politie en houdt haar staande. De aanwezigheid van meerdere agenten, buren die toekijken en de zichtbaarheid van het incident laten diepe sporen achter. In de cel voelt Fleur zich verloren, verdrietig en vol zorgen over haar huwelijk en hun relatie. Fleur vraagt meerdere keren hoe het Susan gaat, maar krijgt geen antwoord.

Voor Susan was dit incident het breekpunt in een periode waarin de relatie al langere tijd niet goed voelde. Frustraties en teleurstellingen hadden zich opgestapeld. Begonnen als een klein conflict, groeide dit incident uit tot de spreekwoordelijke druppel. Achteraf schaamt Susan zich voor de heftigheid van haar melding bij de politie en de publieke aandacht die daarop volgde.

Na een nacht gescheiden te zijn geweest, zien Fleur en Susan elkaar weer. In de mediation ontstaat er een open en confronterend gesprek en vloeien er veel tranen. Excuses worden aangeboden voor de ruzie, de klap en de gevolgen en deze worden uiteindelijk aanvaard. Beiden erkennen dat wat er is gebeurd nooit had mogen plaatsvinden. Zij bespreken hun terugkerende patronen: de één had de neiging om conflicten te vermijden en zich terug te trekken, de ander uitte haar onvrede veelvuldig, maar voelde zich niet gehoord. Beiden beseffen dat zij verantwoordelijkheid dragen voor het verbeteren van hun communicatie en het beter aansluiten bij elkaars behoeften.

Er worden concrete afspraken gemaakt om bewuster met elkaar om te gaan en meer aandacht aan de relatie te geven. Fleur en Susan zeggen toe dezelfde week nog een afspraak te zullen maken met een relatietherapeut. Ook wordt een schadevergoeding overeengekomen voor de gemaakte medische kosten, die ter plekke digitaal worden overgemaakt. De mediation wordt door beiden als confronterend, maar ook helpend ervaren. Voor de één voelt het als een ingrijpende levensles; voor de ander als een voorzichtig fundament om, met of zonder verdere begeleiding, samen verder te gaan.

Disclaimer: n

e namen en details in deze casus zijn aangepast om de privacy van betrokkenen te waarborgen. Hoewel deze situatie gebaseerd is op een echte mediation, kan het zijn dat lezers zich hierin herkennen vanwege een vergelijkbaar voorval. Dat is niet ongebruikelijk: mediation raakt vaak aan universele thema’s zoals impulsiviteit, verantwoordelijkheid en herstel.