Verhalen uit de Praktijk (26/03): 'Schadevergoeding tijdens MiS bij (onverzekerd) letsel en een onzekere 'medische eindsituatie'....?

SCHADEVERGOEDING TIJDENS DE MiS BIJ (ONVERZEKERD) LETSEL EN EEN ONZEKERE ‘MEDISCHE EINDSITUATIE’......?

Op een druk kruispunt in een middelgrote stad staan meerdere fietsers te wachten voor het rode licht. Zodra het groen wordt, komt de groep langzaam op gang. Een jonge studente, Elena, net een paar maanden in Nederland, fietst rustig mee wanneer plotseling een voetganger besluit nog snel over te steken. Elena schrikt, wijkt instinctief uit en weet een botsing met de voetganger te voorkomen. Maar door die onverwachte beweging raakt ze de fietser links van haar. De man, die Anton heet, verliest zijn balans, valt hard op het asfalt en breekt zijn heup.

Elena stapt direct af, zichtbaar geschrokken, en probeert de Anton te helpen. Omstanders bellen een ambulance. Anton wordt naar het ziekenhuis gebracht; Elena blijft achter, overstuur en onzeker over wat er nu gaat gebeuren. Later blijkt dat Elena, als buitenlandse student, niet WA‑verzekerd is. De voetganger die de aanleiding vormde bleek onvindbaar.

Tijdens de mediation ontmoeten partijen elkaar voor het eerst sinds het incident. Anton loopt inmiddels met krukken en vertelt open over de impact: de operatie, het lange herstel, de afhankelijkheid van anderen en de financiële zorgen. Elena luistert zichtbaar aangedaan. Ze biedt oprechte excuses aan, meerdere keren, en vertelt hoe bang ze was toen ze zag hoeveel pijn Anton bleek te hebben. Ze legt uit dat ze de verkeersregels goed probeert te volgen, maar dat ze volledig overrompeld werd door de voetganger.

De sfeer in het gesprek is respectvol en betrokken. Anton ziet dat Elena geen roekeloze fietser is, maar een vriendelijke, serieuze jonge vrouw die zich verantwoordelijk voelt. Tegelijkertijd blijft de realiteit staan: zijn letsel is ernstig en de kosten zijn hoog. De mediators onderzoeken samen met partijen of een vorm van schadeafwikkeling mogelijk is. Maar al snel blijkt hoe complex de situatie is: geen WA‑verzekering, een buitenlandse student, medische kosten, inkomensschade, en een voetganger die buiten beeld blijft.

Om te voorkomen dat partijen zich onder druk gezet voelen om financiële afspraken te maken die mogelijk onjuist, onvolledig of juridisch onhoudbaar blijken, besluiten de mediators het onderwerp van schadeafwikkeling niet verder binnen de mediation te behandelen en dit oordeel te laten aan justitie.  Daarbij speelt mee dat de heer nog geen medische eindsituatie heeft, waardoor de totale schade nog niet vaststaat ook al wilde meneer de zaak juist afsluiten na al die tijd.

Het gesprek eindigt met wederzijds begrip, erkenning van de impact en een gevoel van

opluchting dat zij elkaar in ieder geval persoonlijk hebben kunnen ontmoeten en hebben kunnen be- en uitspreken wat er die middag, ruim een jaar geleden, is gebeurd.

Kort na het afronden van de mediation blijkt deze zorg terecht: Elena ontvangt een brief van de verzekeraar van Anton, waarin wordt aangekondigd dat de kosten op haar zullen worden verhaald.

Deze casus laat zien hoe belangrijk het is om bij letselschade uiterst terughoudend te zijn met het vastleggen van financiële afspraken binnen mediation. Zolang er geen medische eindsituatie is, de totale schade onbekend blijft en verzekeraars nog een rol kunnen spelen, lopen partijen het risico afspraken te maken die later onvolledig, ongeldig of zelfs nadelig blijken. Mediation kan veel herstellen in contact, erkenning en begrip, maar schadeafwikkeling bij letsel vraagt vaak om juridische zorgvuldigheid buiten de mediation om.

Disclaimer: de namen en details in deze casus zijn aangepast om de privacy van betrokkenen te waarborgen. Hoewel deze situatie gebaseerd is op een echte mediation, kan het zijn dat lezers zich hierin herkennen vanwege een vergelijkbaar voorval. Dat is niet ongebruikelijk: mediation raakt vaak aan universele thema’s zoals impulsiviteit, verantwoordelijkheid en herstel.